کارآفرینی اجتماعی؛ راهی تازه

کار در مفهوم اقتصادی اون هر چقدر خلاقانه و هرچقدر مفید باشه در خدمت سود حداکثریه و تمام فواید و تاثیرات اون کار در نبود یا کاهش سود زیر سوال میره .
کارآفرینی اجتماعی که “محمد یونس” مبدع اونه یه ساز و کار جدید برای کارآفرینیه که در اون حداکثر “منفعت اجتماعی” جایگزین حداکثر سود می شه .
کارآفرینی اجتماعی یک فعالیت خلاقانه برای پیداکردن راه حل یک چالش از طریق خود مردمه. گاهی وقتا چالش می شه بهداشت ، آموزش و گاهی هم می شه کسب و کار .
کارآفرینی اجتماعی ممکنه برای حل چالش های مالی در ذیل خودش کسب و کاراجتماعی هم تعریف کنه تا بتونه به ساختاری خودکفا برسه .
در واقع کسب و کار یکی از مکانیزم هاییه که کارآفرینی اجتماعی برای حل مسایل به کار می گیره .
کارآفرینی اجتماعی یک بنگاه خیریه نیست .

محمد یونس می گه : یک دلار کسب و کار اجتماعی بزرگتر از یک دلار خیریه اس .
همه ما مثال ماهی دادن و ماهیگیری یاد دادن رو می دونیم . شاید بهتر باشه این مثال رو یک کم اصلاحش کنیم و بگیم کارآفرینی اجتماعی حتی ماهیگیری یاد نمی ده بلکه انگیزه ماهیگیری رو تقویت می کنه .

شاید برخی کسب و کارها که محصولات بومی و محلی رو می فروشن خودشون رو کسب و کار اجتماعی بنماند و یا حتی گاهی این نام پوششی بشه برای برندسازی و یا آرامش بخشیدن به وجدان معذب سرمایه داران .
اما اون چیزی که کارآفرینی اجتماعی رو قابل تشخیص می کنه دنبال کردن تاثیریه که در بلندمدت می گذاره نه در دوره های کوتاه مدت . مثلا این که بخشی از سود حاصل از فروش یک محصول به تحصیل دختران بازمانده از تحصیل اختصاص داده بشه و اون محصول هم حاصل تولید همون دخترا باشه، می تونه آغاز یک کسب و کار اجتماعی بشه . اون کسب و کار می تونه به بازاریابی اون محصولات کمک کنه تا به فروش برسه و از طرفی مسیر تحصیل اون دخترا رو هم هموار کنه که می تونه تاثیرات عمیقی در زندگیشون در دراز مدت داشته باشه .
درسته . کارآفرینی اجتماعی به دنبال منفعته اما یک منفعت اجتماعی .

فهرست مطالب

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جانم بفرمایید